New podcast on Jeju 4.3 featuring Thia & Marieke

The podcast show called Me, You & Jeju, hosted by Darryl Coote and Alexis Joy, published a two episode series on the Jeju 4.3 Massacre – which is yearly commemorated on April 3rd on the island of Jeju in the Republic of Korea. Thia and Marieke were guests in episode 2, in which they talk about their research, the fieldwork on Jeju, and the apology by President Roh.

You can listen to the podcast via various media platforms listed on their website. Or you can watch the video via YouTube, the interview with Thia and Marieke starts after around 20 minutes.

Publication on our research in the Dutch Elsevier Magazine

Elsevier Weekblad published a story on our research project. The article is based on a long conversation between journalist Gertjan Schoonhoven, Juliette Schaafsma and Marieke Zoodsma. Both Juliette and Marieke give their comments on the current trends in the apology landscape and highlight some recent Dutch apologies.

Read the article here.

Happening this Thursday 3 February: Seminar 3 of our Online Seminar Series

The last seminar in our Online Seminar Series on Political Apologies across Cultures will take place Thursday 3 March from 14:15-16:00 CET. Register via this link and join us via Zoom this Thursday!

Online discussion & feedback session with Jeju community

The PAC team yesterday hosted an online discussion & feedback session with people from the Jeju community, Republic of Korea. Our waim was to, while we are currently in the process of analyzing our interview and survey data and writing up the results, discuss some of our findings and ideas with those people involved in the Jeju 4.3 events.

Due to the pandemic, we could not visit in person, but with the generous help of the Memorial Committee of the Jeju April 3rd Uprising and Massacre and the Association for the Bereaved Families 4.3 Victims, we were able to give online presentations and have a lively discussion.
 
We felt humbled and inspired by all the comments and reactions we received. A special thanks to our collaborator Jimin Kim and our interpreter Debbie Kim.
 
The recording of the session is uploaded on YouTube.
 

NIOD Rewind published a new podcast episode featuring Marieke Zoodsma

The NIOD Rewind Podcast on War & Violence, hosted by Anne van Mourik, published a new podcast episode this week featuring a conversation with Marieke Zoodsma. 

“What is the value and meaning of political apologies across cultures? In this episode, Anne van Mourik speaks with historian Marieke Zoodsma, who researches how apologies are expressed and received across the world. How do political authorities across the world address or redress past wrongdoings in these accounts? How can we understand the large number of political apologies in the recent past? And can political excuses effectively help processing suffering or lead to reconciliation?”

The episode includes Marieke’s comments on the apologies made by Dutch (political and royal) leaders to Indonesia, including the recent apology offered by the Dutch PM Mark Rutte.

Listen to the episode via Soundcloud or Spotify.

 

Publication in European Journal of Social Psychology

Our latest article titled “Group-based shame, guilt and regret across cultures” has just been published in the European Journal of Social Psychology. Together with our collaborators, Marlies and Juliette examined to what extent people (N=1,358) experience shame, guilt, and regret when their group (e.g., country, community, family) has done wrong, and compared this across eight diverse countries: Burkina Faso, Costa Rica, Indonesia, Japan, Jordan, the Netherlands, Poland, and the United States. We assessed whether any differences in these experiences can be explained by the extent to which people endorse more collectivistic or individualistic values, or live in a country where such values are more salient. 

Overall, our findings suggest that people’s emotional responses to wrongdoing varies more than previous research indicates, and that group-based shame in particular may be more prevalent than previously assumed (see figure). The differences in people’s experiences of these emotions mostly depends on who has done the wrong. We also see some variation across countries, which can be partially explained by the endorsement of individualist and collectivistic values by people themselves and in their countries. The results highlight the importance of taking into account individual and cultural values when studying group-based emotions, as well as the different identity groups involved in the wrongdoing.

The paper, available as an open access article, can be found here:

de Groot, M., Schaafsma, J., Castelain, T., Malinowska, K., Mann, L., Ohtsubo, Y., Wulandari, M. T. A., Bataineh, R. F., Fry, D. P., Goudbeek, M., & Suryani, A. (2022). Group-Based Shame, Guilt, and Regret across Cultures. European Journal of Social Psychology, 1–15. http://doi.org/10.1002/ejsp.2808

Online Seminar Series ‘Political Apologies across Cultures’

The Political Apologies team from Tilburg University would like to invite anyone interested to our Online Seminar Series. We will host three meetings in the next three months with scholars from different disciplines presenting their work on political apologies.  We aim to couple each panel with extended discussion time during which all attendees can critically engage with the topic. 

Seminar 1 Understanding the ‘Age of Apology‘ will take place on Thursday 13 January, 14:15-16:00 CET. 

Seminar 2 The impact of political apologies will take place Friday 4 February, 14:15-16:00 CET.

Seminar 3 The value of political apologies in dealing with past wrongdoings is on Thursday 3 March, 14:15-16:00 CET. 

Please visit our Eventbrite page for more information regarding registration, Zoom links, the topic of each panel, and the speaker.

40 jaar El Mozote: Nunca Más

Afgelopen weekend, op 11 en 12 december, was het veertig jaar geleden dat een van de grootste massamoorden in de Latijns-Amerikaanse moderne geschiedenis plaatsvond. In 1981, tijdens de burgeroorlog in El Salvador, voltrok zich een drama in en rondom El Mozote, een bergplaatsje in het noordoosten vlakbij de grens met Honduras. Gedurende twee dagen werden naar schatting 811 mannen, vrouwen en kinderen vermoord door het beruchte Atlacatl bataljon van het Salvadoraanse regeringsleger – een door de Amerikanen getrainde en bewapende legereenheid met counter-insurgency (letterlijk: tegen opstand) als specialiteit.

De gebeurtenissen spelen zich af volgens een welbekend script. Een gefrustreerd bataljon, bezig met het verwerken van een recente nederlaag tegen de guerrillatroepen, besluit bij aankomst in El Mozote en aangelegen dorpjes de volledige bevolking als vijand te beschouwen. Er wordt gedronken en opgeschept, vrouwen en meisjes worden verkracht, mannen worden gemarteld en de keel doorgesneden, kinderen worden in een pastorie verzameld, doodgeschoten en verbrand. Deze militaire tactiek van scorched-earth (verschroeide aarde) is op veel andere plekken gebruikt, zie bijvoorbeeld de oorlogen in Vietnam, voormalig Joegoslavië, en Sudan – met onschuldige burgers als slachtoffer het gevolg.

De massamoord in El Mozote is gedurende de burgeroorlog in El Salvador zorgvuldig verborgen gehouden om vervolgens systematisch te worden ontkend door overheid en leger. Ook de Verenigde Staten, de grootste donateur aan het gewelddadige regime destijds, weigert tot nu toe de gruweldaden, en vooral de eigen rol hierin, te erkennen. Dat de gebeurtenissen tegenwoordig wel bij een breder publiek bekend zijn hebben we te danken aan de dappere stemmen van overlevenden als Rufina Amaya en Pedro Chicas Romero, en die van journalisten als Raymond Bonner en Mark Danner. Deze laatste publiceerde in 1993 (12 jaar na de massamoord!) een gedetailleerd artikel dat een volledig nummer van The New Yorker behelsde. Dankzij dergelijke publicaties en de rechtszaken die zijn aangespannen door overlevenden en familieleden van slachtoffers zijn deze gruweldaden langzaam maar zeker aan het licht gekomen. Het leidde ertoe dat in januari 2012, tijdens de jubileum van het vredesakkoord, toenmalig president Funes als eerste Salvadoraanse regeringsleider het dorpje El Mozote bezocht en tijdens een emotionele bijeenkomst overheidsexcuses aanbood.

En hoe gaat het nu met de herinnering aan de massamoord in El Mozote, veertig jaar later? In een gesprek dat ik voerde voor mijn onderzoek in El Mozote vertelde een man mij: “We zijn gevangen door onze pijn terwijl zij degenen zijn die in de gevangenis horen.” Het gevoel dat deze man verwoord is op wereldwijd niveau ook geen onbekend fenomeen in het verwerkingsproces van een gewelddadig verleden. Vaak is het de rol van het leger die het maken van schoon schip voornamelijk bemoeilijkt. De soldaten handelden, zo gaat het argument, immers volgens van bovenaf gegeven orders. Dat in de commandostructuur soms beslissingen worden gemaakt die op zijn zachts gezegd het boekje te buiten gaan, is hard te verkroppen voor de soldaat die deze orders heeft moeten uitvoeren. Zie bijvoorbeeld in Nederland de problematiek rondom het erkennen van de gewelddadige onderdrukking van de opstand in toenmalig Nederlands-Indië, ook wel eufemistisch de ‘politionele acties’ genoemd, uitgevoerd door het Nederlands leger.

President Bukele, de zelfbenoemde ‘dictator van El Salvador’, begon zijn termijn in 2019 veelbelovend door eindelijk de naam van de destijds leidinggevende kolonel Moterrosa te verwijderen van de legerbasis in de buurt van El Mozote. Maar de amnestie wet van 1993 lijkt na veel getouwtrek in 2020 te zijn vervangen door nieuwe regelgeving die alsnog de daders van de massamoord een straffeloos bestaan zal garanderen. Ondertussen heeft Bukele in mei dit jaar de procureur generaal en alle vijf de rechters van het Hooggerechtshof ontslagen, en onlangs een wet goedgekeurd die het ontslag mogelijk moet maken van alle rechters in het land die ouder zijn dan 60 jaar. En laat het nu net een 61-jarige rechter zijn, Jorge Guzmán Urquilla, die de aanklachten behandeld tegen een aantal voormalige hoge officieren ten tijde van de massamoord. Bij dit onderzoek worden moeilijke vragen gesteld en een onwelkom licht geschenen op El Salvador’s verleden, en vooral op de rol van het leger. Maar Bukele heeft weinig baat bij het destabiliseren van de relatie met het machtige leger en bij het verspelen van zijn steun op de rechterflank. Daarnaast is het leger een cruciale partner in het bestrijden van de gewelddadige bendes die het land terroriseren.

En zo is Bukele wellicht een frisse wind die tegen dezelfde problemen als zijn voorgangers aanloopt. Terwijl het toeristenkioskje in El Mozote koopwaar slijt met de tekst El Mozote, Nunca Más (El Mozote, nooit weer), lijken structurele veranderingen die dergelijke massamoorden kunnen voorkomen niet aan de orde. De daders gaan vrijuit, het narratief nauwelijks veranderd, en de overlevenden en familieleden van de slachtoffers blijven achter met het trauma en verdriet – vaak ook in slechte economische omstandigheden. En kijkend naar vergelijkbare gebeurtenissen wereldwijd, bijvoorbeeld de genocide in Srebrenica of de massamoord in My Lai, is dit helaas eerder de regel dan de uitzondering.

Marieke Zoodsma